Medal im. Jana Harabaszewskiego

Jan Harabaszewski (ur. 1875, zm. 1943)
absolwent Wydziału Chemii Technicznej Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Nauczyciel chemii w Gimnazjum im. T. Czackiego w Warszawie, adiunkt Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Twórca metodyki chemii w szkolnictwie polskim. Jego przewodnim celem było nauczanie chemii poprzez eksperyment uczniowski. Uważał, że chemia jest najlepszą szkołą myślenia indukcyjnego i rozwija osobowość ucznia.
Był redaktorem czasopisma dla nauczycieli „Fizyka i Chemia”, w 1936 roku wydał swą najważniejszą pracę „Dydaktyka chemii”. Założyciel i pierwszy przewodniczący (1924-1926) Sekcji Dydaktycznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego.
Jego imieniem nazwany jest medal przyznawany od 1990 przez Polskie Towarzystwo Chemiczne za wybitne osiągnięcia związane z dydaktyką chemii oraz za działalność popularyzatorską w tej dziedzinie.Twórca polskiej dydaktyki chemii. Jan Harabaszewski Monografia o najwybitniejszym polskim dydaktyku chemii Janie Harabaszewskim powstała w związku z podwójnym jubileuszem Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, który w 2005 roku obchodził pięćdziesięciolecie samodzielnego istnienia, a w roku 2009 świętował Sprawozdanie z działalności Zarządu Sekcji Dydaktycznej PTCh 2013-2014 Sprawozdanie z działalności Zarządu Sekcji Dydaktycznej PTCh 2013-2014 „200 lat chemii w Uniwersytecie Warszawskim". Sylwetkę Jana Harabaszewskiego przedstawiono w niej z różnych punktów widzenia: jako teoretyka nauczania chemii, organizatora oświaty chemicznej i systemu doskonalenia nauczycieli chemii w Polsce, nauczyciela akademickiego i gimnazjalnego, publicystę, tłumacza i wydawcę oraz wychowawcę młodych Polaków, a także jako głowę rodziny. Pokazano dorobek naukowy Jana Harabaszewskiego oraz jego walkę o nowoczesny program nauczania chemii i dobre warunki kształcenia chemicznego w polskich szkołach. Idee Harabaszewskiego, takie jak stosowanie heurezy, zasada indukcyjnego i eksperymentalnego nauczania chemii, wymagania od uczniów aktywnej postawy i samodzielności myślenia czy uogólniania poznanej faktografii, znajdują zastosowanie w dzisiejszej dydaktyce chemii w całej Europie. Zapoczątkowane przez Jana Harabaszewskiego upodobnienie nauczania do procesu badawczego uznawane jest obecnie za bardzo skuteczną technikę kształcenia.
Własna strona www za darmo - sprawdź